Blokje om in Maastricht met uitstekend gezelschap

[Irineas]

Ach wie er allemaal bij me waren laat ik in het midden.
We hadden een verschrikkelijk gezellige dag.
Zo gezellig dat ik minder oogst heb overgehouden dan normaal.

Ik hou van het schaduwspel met zijn eigen lijnen.



Op verzoek van een MOD tekst toegevoegd om het verhaal wat je eigenlijk persoonlijk uit je eigen referentiekader moet halen, plastischer te maken en richting te geven..



Uitgestapt na een haastige rit door het drukke verkeer kalmeert de aanblik onmiddelijk
het lijnenspel doorsneden en zonder pardon verstoord door brute schaduwvlakken maken duidelijk

alles heeft zijn tijd, zijn ritme, zijn tempo, zijn richting, zijn voorrang.



Alles heeft zijn lichte en donkere perioden, niets gaat zonder diens tegenwicht.
oud naast nieuw en licht gaat over,
onder en door het donker heen.
welhaast onverbiddelijk dringt duisternis toch zijn stempel
als een welkome deken van gevoel



Rudi Carell liep zijn straatje om met een sigaret, elke avond,
Een gewoonte die vertrouwd en onverstoorbaar aandoet.
normale gedachte geen uitdaging gemaakt,
alleen herinnering en melancholie

Maar niets is daar wat nieuw op oud leunt en in beeld verdrukt.
of toch wel ?

ik loop met zijn liedje in mijn hoofd verder, overdag,
met meerdere goede aromatische sigaren
en hele fijne oprechte collega fotografen van BD, overdag, werkdag,
en dit mag ?.

bij tijden lijkt het avond, bij tijden midden op de dag
en dat alles in een klein kwartier
De weerschijn lijkt niet van hier maar van zuiderlijke streken.
de stemming gekenmerkt door een lach



zo is het licht en helder en duidelijk in onverbiddelijke verblindende zonlichtschijn
zo slaat de donkere zijde van onze erfgoederen onverbiddelijk toe in een diepe melancholieke slagschaduwlijn.
Vechtend tussen de stemmingen van melancholische droefenis en grote blijdschap
weeklaag en jammerklacht uit vervlogen tijden
zuchten van verlichting om nu en zorgen om morgen

een blokje om wordt een blokje om.
De dimensies verschuiven



openheid door besloten zijn.
Exhibitionisme in een autistische gelijkwaardigheid waarin men wenst te onderscheiden.
krampachtig versterking zoekende van brede oude muren.
niet alleen durvende staan zonder de erfenis van het vervlogene

de erfenis van het oude, het fundament naar het heden



doorloop, doorkijk, detail
afschrikwekkend verhaal en devotie
bloeddoorlopen en helder verlichte zondaar
kleinzielige mens, fantasieloze gewoontenaar



Verering en verwering, in de schaduw van dit al
Langs een kroeg waar de van alle ellende zijn verstand verzuipende drinkenbroer
niets begrijpend om uitleg vraagt , en vervolgens verwordt tot wat hij is.
een stadsmens zonder doel.

geen broer, geen man, geen vader, noch zoon.
geen vrouw geen mam, geen zus of dochter.
geen herinnering, geen erfenis



Devotie die in oude geschriften de weg wijst, kalm, rustig langdurig en recht.
verstoord echter door elementen die subtiel maar echt
een sprankje vreugde dreigen te geven aan hen die willen leven.
verlangend naar verlossing voor hen die het zien
die slechts alleen in hun eigen fantasie kan worden gevormd
voor hen die de emotie gevoelen



behoeften en bevrediging
als een kind huppelend van moment naar moment,
al ras in je leven, razend in snelheid naar jouw eigen levenseind.

ach je fouten worden je toch wel weer vergeven,
hernieuwde kansen als een lichtspiegeling op je pad.
een kleine verstoring van,.................. van ja wat ?

Ben je er klaar voor, heb je al gegeven
een monument waar anderen op door kunnen gaan?.
Een contrast zwaar van leven,
licht als zon en hard als schaduw,
die vaak maar even,
even duidelijkt maakt.

Dit zijn wij allemaal, maar wat is dat ?.




een fundering van Ruïnes op gedachten en gevoel
nalatenschap aan hen die voelen wat ik bedoel.

Zomaar een blokje om in maastricht

Wat is jouw verhaal ?
het mijne is beschreven.
Heb je durf of ben je laf
mag het verhaal abstract
of moet het voor jou helemaal af
wat is jouw keuze, waar licht jouw dreiging

voelen is een genot, nooit een bedreiging.
En voelen , dat mag


.

[bouk]

over het algemeen wat donkere opname door de vele schaduw en ik mis een verhaal.
op deze manier kan je wel meer dan drie opnamen kwijt, wat in Showcase niet mag.
misschien de regels hier wat duidelijker maken, nu kan een ieder hier 10 opnamen posten als het maar het zelfde onderwerp heeft.
let wel: vind zelf dit forumonderdeel ook niet duidelijk genoeg.
denk dat niemand een probleem maakt, als ik hier 10 opnamen neer zet, van een wandeling door de Polder!!!
grt,bouk.

[Marxje]

ik moet meegaan met Bouk in dit verhaal, vind ook veel foto's te donker en sommigen ogen wat flets (no#1)

Misschien nog wat op te frissen in ps of psp? door een beetje met de levels te spelen.

Ook sommige composities zijn het net niet helemaal,, bijvoornbeeld nummer 1, waar je een puntje van het dank ziet links, en een halve boom. Het verkeersbodje werkt hier best storend naast zo'n monument (de hellepoort).

Ik vind er ook leuke platen tussen zitten, met name de straat doorkijk, nr 9.

hoop dat je er wat mee kunt.

[Dominic Maertens]

Ik vind de Mississippi in Maastricht interessanter dan deze foto's...

[Irineas]

ik moet meegaan met Bouk in dit verhaal, vind ook veel foto's te donker en sommigen ogen wat flets (no#1)

Misschien nog wat op te frissen in ps of psp? door een beetje met de levels te spelen.

Ook sommige composities zijn het net niet helemaal,, bijvoornbeeld nummer 1, waar je een puntje van het dank ziet links, en een halve boom. Het verkeersbodje werkt hier best storend naast zo'n monument (de hellepoort).

Ik vind er ook leuke platen tussen zitten, met name de straat doorkijk, nr 9.

hoop dat je er wat mee kunt.

Goed gezien, ik heb dat puntje nog niet eerder opgemerkt anders had ik het wel weggepoetst.
Die halve boom wilde ik er wel inhouden en is ook niet te vermijden vanuit de door mij ingenomen positie.
Daarnaast verklaard die boom zijn schaduw tegen de vestingwal er achter.
Daardoor zie je de boom wel en toch ook weer niet, een simpel fotografisch grapje mijnerzijds.
Verder valt op dat het bedoelde lichtspel in de fotokes wel jullie smaak blijkt te zijn anders had je foto 9 anders beoordeeld.

Wat betreft de opmerkingen aangaande jullie verhaal.
De regels zijn niet duidelijk genoeg, dat klopt.
Een verhaal kan en mag naar mijn mening wel degelijk zo simpel zijn als een blokje rond..
Dit blokje rond is niet te vergelijken met een wandeling door de polder, die impressie wek ik ik hier ook helemaal niet.
Wat je hier ziet is inderdaad een blokje rondgelopen binnen het Jekerkwartier in Maastricht.
Alles dus binnen tien minuten te belopen, binnen een blokje rond dus.
Dit is overigens slechts een zeer kleine impressie van wat ik aan fotokes heb gemaakt daar.
fotokes die je eigen impressies en gevoel moeten doen spreken

Verder hou ik van het schaduwspel en van niet te felle foto's. Dat is smaak maar verdedigt niet altijd alles.
Ik heb er over zitten denken de watermolen foto wat kunstmatig wat lichter op te trekken.
Mar als je er voor staat en de wolken de hemel dicht trekken, dan is het daar echt donker.
En die sfeer wilde ik wel vasthouden.
Wat het ene moment lieflijk en bekoorlijk toont, kan door een ander wolkendek een hele andere sfeer krijgen. Terwijl we daar stonden voltrok zich dit zelfs een paar maal.
Maar Ik zal ook daar nog eens spelen met de lichtzettingen om te voorkomen dat ik mogelijk naar te donkere sferen ga neigen.
Het moet wel representatief blijven wat ik toon, dat ben ik met je eens.

In ieder geval bedankt voor de uitgebreide en gemotiveerde beoordelingen, daar kom ik hier voor

[chris]

Irineas zegt ;Een pakkende foto is dit, vanwege zijn kleine imperfecties, is nooit zwaar nabewerkt. Alleen kleine correcties maken een foto beter ! ☻
Een visie op fotografie die je heel trouw blijft, ook in dit verhaal.

In jouw teksten schuw je franjes en enigzins bombastische uiteenzettingen niet, het is steeds een plezier jouw teksten te lezen.

Jouw verslagen in beelden zijn dan weer eerder sober te noemen, maar daarom niet minder aangenaam om naar te kijken. Soms zelfs een verademing tussen de vele perfecte opgepoetste en af en toe zelfs doodgepoetste plaatjes.

Jij durft tenminste nog te tonen dat deze wereld niet perfect is, verkeersborden, geparkeeerde auto's en hoeken van huizen worden niet weggepoetst. Ok, die dakrand had je buiten het beeld kunnen houden. Het verkeersbord echter staat er nu eenmaal, maakt deel uit van het straatbeeld: een oude stadspoort die nog gebruikt wordt om Maastricht binnen te rijden. Wat is het alternatief: de foto niet maken of door photoshop halen om de werkelijkheid geweld aan te doen?

En in zo'n oude stadswijk zijn de straatjes smal, de schaduwen donker en hard, het licht soms heel helder maar ook soms flets. Een opeenvolging van smalle straatjes, hoeken, doorkijkjes, verrassende basreliefs, oud en nieuw.....Jouw eerlijke en originele impressie van een wijk in Maastricht. Je houdt ervan of je houdt er niet van..... maar het is oprecht. En ik houd van die oprechte fotografische kijk op de werkelijkheid.

Mvg,
Christel

[Irineas]

Irineas zegt ;Een pakkende foto is dit, vanwege zijn kleine imperfecties, is nooit zwaar nabewerkt. Alleen kleine correcties maken een foto beter ! ☻
Een visie op fotografie die je heel trouw blijft, ook in dit verhaal.

In jouw teksten schuw je franjes en enigzins bombastische uiteenzettingen niet, het is steeds een plezier jouw teksten te lezen.

Jouw verslagen in beelden zijn dan weer eerder sober te noemen, maar daarom niet minder aangenaam om naar te kijken. Soms zelfs een verademing tussen de vele perfecte opgepoetste en af en toe zelfs doodgepoetste plaatjes.

Jij durft tenminste nog te tonen dat deze wereld niet perfect is, verkeersborden, geparkeeerde auto's en hoeken van huizen worden niet weggepoetst. Ok, die dakrand had je buiten het beeld kunnen houden. Het verkeersbord echter staat er nu eenmaal, maakt deel uit van het straatbeeld: een oude stadspoort die nog gebruikt wordt om Maastricht binnen te rijden. Wat is het alternatief: de foto niet maken of door photoshop halen om de werkelijkheid geweld aan te doen?

En in zo'n oude stadswijk zijn de straatjes smal, de schaduwen donker en hard, het licht soms heel helder maar ook soms flets. Een opeenvolging van smalle straatjes, hoeken, doorkijkjes, verrassende basreliefs, oud en nieuw.....Jouw eerlijke en originele impressie van een wijk in Maastricht. Je houdt ervan of je houdt er niet van..... maar het is oprecht. En ik houd van die oprechte fotografische kijk op de werkelijkheid.

Mvg,
Christel

Dit zijn de beoordeling waar ik voor ga.
Begrip voor de fotograaf zijn bedoeling, aangegeven in zijn tekst en de waardering voor de pure fotografie
Je maastrichtse maatje

[thomasvp]

ik vind dat deze foto's een zeer groot "point-and-shoot" gehalte hebben, en hoogst waarschijnlijk is dit ook zo. Probeer eens origineel uit de hoek te komen.

Misschien eens door de knieën gaan, spelen met je diafragma. (Zelfs deze tips vind je waarschijnlijk in de handleiding van je toestel???)

groeten

[Irineas]

ik vind dat deze foto's een zeer groot "point-and-shoot" gehalte hebben, en hoogst waarschijnlijk is dit ook zo. Probeer eens origineel uit de hoek te komen.

Misschien eens door de knieën gaan, spelen met je diafragma. (Zelfs deze tips vind je waarschijnlijk in de handleiding van je toestel???)

groeten

Er is bij enkele foto's gewoon staande beens geschoten
De titel verraad dat het om een gewoon blokje om gaat dus is dit een collectie welke daarom draait.

Maar bij welke foto's is dan niet point en shoot toegepast ?

[thomasvp]

Er is bij enkele foto's gewoon staande beens geschoten
De titel verraad dat het om een gewoon blokje om gaat dus is dit een collectie welke daarom draait.

Maar bij welke foto's is dan niet point en shoot toegepast ?

Als u een regelmatige bezoeker bent van dit forum heeft u ongetwijfeld al foto's gezien waar toch wel langer bij stilgestaan is voor er gepoint en geshoot werd (compositie, lichtinval, schaduw, enz..) Met 1 foto kan men een volledig verhaal vertellen.

[Irineas]

Als u een regelmatige bezoeker bent van dit forum heeft u ongetwijfeld al foto's gezien waar toch wel langer bij stilgestaan is voor er gepoint en geshoot werd (compositie, lichtinval, schaduw, enz..) Met 1 foto kan men een volledig verhaal vertellen.

Ja Thomasvp
Daar kan ik je alleen maar gelijk in geven.
Maar dat was het fotoverhaal niet tenzij je een google earth overzicht geeft van het Jekerkwartier
Maar de vraag was, bij welke is dan niet gepoint en shoot ?

[thomasvp]

Ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel, en begrijp je het niet dan zullen je foto's ook niet veel beter worden.

[antoine200]

Ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel, en begrijp je het niet dan zullen je foto's ook niet veel beter worden.

Ik begrijp het niet en ik wil ook graag wat leren.
Zijn mijn foto's dan ook zo slecht?
Dus graag een uitleg a.u.b.

mvg
Antoine

[Irineas]

Ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel, en begrijp je het niet dan zullen je foto's ook niet veel beter worden.

De meeste fotokes lijken gewoon gemakkelijk gemaakt, maar gene is dat.
Dat is dus een compliment en past dan ook, en komt dan ook terug in het thema, blokje om in maastricht. heel gewone actie waarin heel gewone plaatjes thuishoren die weergeven wat je heel gewoon kunt tegenkomen als je daar heel gewoon dat blokje om loopt..

[Robo]

ik moet mijn fotokes wat lichter trekken dat is zover geheel duidelijk.

Google "fotografie" en bij Wikipedia lezen we

Het woord is afgeleid van het Grieks en betekent letterlijk schrijven met licht. (φωτος phootos=licht, γραφειν grafein=schrijven)

Je kunt als beginnend amateurfotograaf veel meer bijleren van een poging om de vorm en structuur van de croissant bij je ontbijt goed vast te leggen.
Neem je broodje en ga aan een raam aan de noordkant staan en zie wat het zacht licht doet.
Ga naar de zuidkant en zie wat hard zonlicht voor effect heeft.
Kijk vooral! (je hoeft er geen boek over te schrijven )

Prent die kennis in je geheugen en gebruik ze als je de volgende keer de stad (of eender wat) in beeld wilt brengen...

[FestinaLente]

Ik hou van het schaduwspel met zijn eigen lijnen.

De voorlaatste foto is daar een schitterende illustratie van. De andere zijn niet slecht, maar de voorlaatste heeft net dat ietsje meer. Foto 3 vind ik ook wel wat meer hebben, en foto 7 volgt voor mij heel nauw foto 9 op, ook nog vanwege de prachtige tinten.

[Koen]

ik vind dat deze foto's een zeer groot "point-and-shoot" gehalte hebben, en hoogst waarschijnlijk is dit ook zo. Probeer eens origineel uit de hoek te komen.

Misschien eens door de knieën gaan, spelen met je diafragma. (Zelfs deze tips vind je waarschijnlijk in de handleiding van je toestel???)

groeten

Maar vooral de camera iets rechter houden... alle beelden hellen over naar rechts...

[Irineas]

Ik heb uiteindeljk maar een puntje aan die point and shoot discussie gebreid , want aangeven waar we met zijn vieren alleen maar hebben "gepoint and shoot" kan niet.
Ik acht het wel een groot compliment dat mijn foto's er zo "gemakkelijk genomen" uitzien.

Als purist met een hang voor schaduw en donker kon men mij geen groter compliment maken.
En Antoine, jij maakt geweldige fotokes, ik kan nog veel van je leren, en dat doe ik ook, dat weet je,

Einde deze discussie op naar de volgende!

Nu moet ik dit zeer sterke edoch briljant eenvoudige verhaalthema ook nog eens gaan verdedigen omdat dit fotoverslag van een zeer enerverend blokje rond in Maastricht geen echt verhaal wordt gevonden en mij dus op opmerkingen kwam te staan.
Ik vertel middels dit fotoverhaal, mijn emoties, mijn stemmingen, mijn gemerkte spanningsvelden tussen toen en nu, welke ik daar allemaal in dat blokje rond ervaren heb.
En weergegeven heb in de voor mij bij voorkeur schaduwrijke fotografie langs deze oude kenmerkende en zeer sprekende monumenten binnen slechts een blokje rond in het Jekerkwartier van Maastricht.
Dit is overigens een echt blokje rond in het Jekerkwartier van Maastricht met drie geweldige professionele collega fotografen.van deze site
Met in mijn hoofd het liedje van Rudy Carel, "sávonds een straatje om" heb ik hier de gehele dag rond gelopen en heel verscheidende associaties en emoties ervaren.

Daar de menigte hier meestal maar op jacht zijn naar technische perfecte fotokes, juist dit tegenwicht biedende verhaal.
Hier met je de dimensie van de serie vatten, je moet nadenken, je moet associaties zoeken.

[Irineas]

De voorlaatste foto is daar een schitterende illustratie van. De andere zijn niet slecht, maar de voorlaatste heeft net dat ietsje meer. Foto 3 vind ik ook wel wat meer hebben, en foto 7 volgt voor mij heel nauw foto 9 op, ook nog vanwege de prachtige tinten.

Dank u voor uw oprechte mening

Ik zelf heb er dan ook geruime tijd over gedaan om foto 9 uit het handje op de juiste hoogte te nemen en acht dit ook het klapstuk van deze serie, en meerdere met mij.
Vandaar dat ik ook serieus overwoog deze hier in het geheel niet neer te zetten.
Dit houd de bedoeling van dit verhaal teveel aan de technische kant en ik wilde graag juist de andere kant horen. Horen of er ook associaties bij waren welke ik hier op dit forum node ontbeer.
Foto 7 was geen makkie om te nemen waarbij Foto 8 overigens een detail van foto 7 is, het basreliéf dat ik op deze muur vond en zichtbaar is.

Evenzo, erg bedankt voor de getoonde waardering

[Irineas]

Aldus min of meer gedwongen begeleidende tekst bij het verhaal te maken.
Graag hoor ik nog commentaar op de tekst die ik verplicht werd ernij te maken.
Voor mij is wel duideijk dat men voor bepaalde uitingen en gevoelens opwekkende fotografién hier nog niet klaar is
Jammer.