PDA

Volledige versie bekijken : Je ne suis pas un guide



Dama
24 september 2010, 23:01
Overal waar je komt in Marokko, zijn er van die supervriendelijke, en overbehulpzame "faux-guides", die je de weg willen wijzen naar jouw doel, en je dan overal binnen brengen waar je niet moet zijn...
Ik heb ze nogal snel door, en dan zeggen ze meteen "Je ne suis pas un guide"...
Inderdaad, dat zijn ze niet... het zijn "Faux-guides"... :D
Heel handig als je niet alleen iets wil bezoeken, heel vervelend, als je op eigen houtje wil rondtrekken...
http://i744.photobucket.com/albums/xx88/damafoto/BD/IMG_7915.jpg

nolfinarium
25 september 2010, 07:12
Mooi portret! Bij het vele interessante werk dat ik van je zag de laatste weken altijd opnieuw die zelfde vraag: hoe speel je het klaar om die foto's (van personen) te maken? Ik heb in Noord-Afrika altijd 'boel' als ik mensen fotografeer, zelfs discreet en tamelijk op afstand met tele ... Meer dan eens uitgescholden geweest ("vous n'avez pas le droit !"). Alhoewel tegen mijn principes, geef ik al eens een fooi ... is dat de enige manier of leg je dat anders aan boord?

grts

tullep
25 september 2010, 14:24
weer een mooi portretje

TomStr
25 september 2010, 16:02
zeer mooi portretje, mooie textuur in huid en stof en het licht werkt zeker mee :G

Dama
28 september 2010, 00:07
Bedankt voor de reacties :)

@nolfinarium, zie ook http://forum.belgiumdigital.com/2813019-post11.html
Ik ben ook vaak aangesproken door mensen die mij iemand zagen fotograferen, die ook me ook zei "vous n'avez pas le droit".
Zoveel mogelijk proberen stiekem fotograferen... snel zijn, maar dan is het moeilijk om de ideale foto te nemen qua instellingen en compositie. Meestal bewegen ze, vaak zelfs snel, en in die smalle straatjes met hoge contrasten is het heel moeilijk goed te belichten. Het blijft iedere keer een uitdaging, en het geeft mij een heel bevredigend gevoel als je dan toch vrij veel keepers hebt waarvan je echt tevreden bent.
Bij ambachtslui bvb toon ik interesse in hun vak, stel ik vragen, en dan vraag ik meteen of ik een foto mag maken. Dikwijls is het dan OK.
Maar sommigen hebben echt schrik van dit glazen oog. Zelfs kinderen roepen "No photo !", of springen weg, naar binnen of in een deurportaal. Het zit er van kleins af in.
Eens kwam er plots een vrouw naar mij, die zei dat ik haar gefotografeerd had, en vroeg om haar foto te verwijderen. Ik nam een foto van een plein met een moskee, en zij was één van de passanten. Hier ging het mij toen niet om de mensen. Er passeren er altijd als je een overzichtsfoto neemt.
Ik toonde haar de foto, en vroeg haar aan te wijzen. Bleek dat ze dan toch niet in beeld was. Vond het wel grappig achteraf, want ze was vrij arrogant, en dan bleek ze er niet op te staan.:D


Mooi portret! Bij het vele interessante werk dat ik van je zag de laatste weken altijd opnieuw die zelfde vraag: hoe speel je het klaar om die foto's (van personen) te maken? Ik heb in Noord-Afrika altijd 'boel' als ik mensen fotografeer, zelfs discreet en tamelijk op afstand met tele ... Meer dan eens uitgescholden geweest ("vous n'avez pas le droit !"). Alhoewel tegen mijn principes, geef ik al eens een fooi ... is dat de enige manier of leg je dat anders aan boord?

grts