PDA

Volledige versie bekijken : Foto-opportuniteit of eerder luguber?



Rasper
27 november 2006, 12:10
Gisteren voor de eerste keer op stap gegaan met mijn DSLR en onderweg naar het bos passeerde ik (met de fiets) een dood eekhoorntje op de weg. Nu vind ik eekhoorntjes prachtige beesten en vond het dan ook erg triest dat het exemplaar op de weg doodgereden was. Het leek een vlugge dood aangezien er van het bovenlichaam niet veel meer overschoot, plat maw. Hij lag met zijn buikje op de grond in het avondzonnetje, pootjes gespreid en zijn staartje nog ongekrenkt wapperend in de wind.

Aangezien ik dus wat testshots wilde maken die dag overwoog ik om er een foto van te maken, maar heb uiteindelijk beslist het toch maar niet te doen. Smakelijk is anders, alhoewel een foto van de achterkant enkel maar het staartje zou getoond hebben, geen bloed oid.

Ik heb er dus geen foto van genomen, maar vraag me nu af of ik dat in zo'n geval niet beter toch doe, ipv er achteraf spijt van te hebben. Wat zouden jullie in mijn plaats gedaan hebben, als je vond dat er eventueel wel nog een waardevolle foto uit zou kunnen komen? Zowiezo kun je betwisten of het luguber is of niet, maar er zijn al van ergere dingen foto's genomen natuurlijk (kijk maar naar het nieuws).

koen dd
27 november 2006, 12:15
luguber of niet,
veel waarde zou ik niet hechten aan een foto van een dode eekhoorn...
en wat doe je er dan mee?
Als bureaublad zetten, of afdrukken...

Rasper
27 november 2006, 12:20
luguber of niet,
veel waarde zou ik niet hechten aan een foto van een dode eekhoorn...
en wat doe je er dan mee?
Als bureaublad zetten, of afdrukken...

Dat hangt er toch vanaf van persoon tot persoon?

Sommige mensen hechten waarde aan een foto van een grashalm.

Het is uiteraard de uitvoering die de foto tot een kiekje maakt of tot iets dat meer betekenis heeft of een bepaald gevoel opwekt.

koen dd
27 november 2006, 12:55
Dat hangt er toch vanaf van persoon tot persoon?


daarom zeg ik ook: zou IK niet hechten aan een foto van een dode eekhoorn

en je vraagt toch wat zouden jullie doen?
Wel ik zeg, ik zou er geen nemen want geen waarde voor mij ;)

Rasper
27 november 2006, 12:57
daarom zeg ik ook: zou IK niet hechten aan een foto van een dode eekhoorn

en je vraagt toch wat zouden jullie doen?
Wel ik zeg, ik zou er geen nemen want geen waarde voor mij ;)

Je hebt volkomen gelijk, mijn excuses :o :p

ghost-be
27 november 2006, 13:15
als je twijfelt, neem dan gewoon altijd een foto, achteraf kun je ze nog altijd verwijderen. En zo zal er nooit spijt van te hebben.

bouk
27 november 2006, 13:24
gewoon een opname van nemen hoor, gebeurt nou eenmaal.
of je het op een site neer zet, is geheel je eigen verantwoording.
er zijn zelfs sites waar ze het juist waarderen zo,n opname.
grt,bouk.

MichielBrugge
27 november 2006, 18:35
Niet iets dat ik persoonlijk zou vastleggen. Maar ik zie er wel niets verkeerd in.. gewoon doen dus! Ik denk niet dat je er "spijt" van krijgt dat je een foto neemt van een dood dier.. Je kan ze altijd verwijderen als je ze dan toch maar niets vind.

Fotografie is vaak emotie oproepen.. dus als je dit op een goede manier vastlegt kan het een hele mooie foto zijn. De dood is nu eenmaal een deel van het leven.

Michiel

Jazzaddict
27 november 2006, 19:02
Ik zou er zeker een foto van trekken, kan altijd nog van pas komen. En je ziet het inderdaad niet veel.

s5034454
28 november 2006, 08:45
Een dode eekhoorn is nu één voorbeeld, maar ik zou graag de discussie uitbreiden naar iets veel verder. Er zijn namelijk zoveel dingen die je kan fotograferen. Zo zag ik even geleden een heel mooie foto van een begrafenis waar de vrouw van de overledene in tranen uitbarstte en de familie haar probeerde te steunen. De foto zat vol emotie en dat is prachtig, maar ik zou zelf nooit durven op een begrafenis andere mensen hun leed te fotograferen.

En dat is ook maar weer één voorbeeld, zo zijn er nog genoeg ... ik kom op weg van mijn kantoor naar de parking verschillende bedelaars tegen, van wie ik heel graag eens een foto zou nemen, maar het fotograferen van die mensen hun leed ... ik zou het toch maar raar vinden ... en "raar" is nog zacht uitgedrukt.

eentonig
28 november 2006, 09:11
Aan de andere kant leveren zulke taferelen wel sterke beelden op natuurlijk.

De vraag is natuurlijk wat je ermee aanvangt. En in hoeverre je respect opbrengt voor je onderwerp.

s5034454
28 november 2006, 09:59
Ik vind dat, wanneer je ongevraagd een huilende vrouw op een begrafenis fotografeerd, je geen respect opbrengt voor je onderwerp. Of hoeveel medelijden je ook hebt met die bedelaars ... ze fotograferen voor de lol, dat doe je niet. Het is natuurlijk heel anders als je een journalist bent, en het je beroep is. Dan doe je het niet voor de lol, maar om te overleven, da's een andere zaak. En zelfs de sub-tak van journalisten, ook wel "papparazi" genoemd, zijn voor mij laag bij de grondse mensen. Zij brengen niet de problemen in Afrika aan het licht of het lijden van onze eigen mensen in België zodat we solidair kunnen zijn ofzo, zij verdienen geld met het openbaar maken van andere mensen hun privéleven.

Enfin, kben aan het afdwalen. :)

Godi
28 november 2006, 11:55
Zelf tracht ik altijd de minder mooie kant van onze maatschappij in beeld te brengen: armoede, verval, dood...omdat deze aspecten nog te veel in een taboesfeer hangen alsof deze niet mogen geweten worden. Een in scene gezette foto kan mooi zijn om naar te kijken maar geeft de realiteit niet weer, en foto genomen van een huilende dame op een begrafenis of een dode eekhoorn maakt deel uit van ons leven... die kan je gewoon niet faken.
Uiterlijk vertoon lijkt meer en meer de grondslag van onze maatschappij en we doen er allemaal aan mee, of we nu willen of niet. Maar waar is de essentie van het leven dan nog? We worden allemaal geboren, ondergaan onze levensfases en gaan uiteindelijk allemaal dood. Waarom zou dit dan niet in beeld mogen gebracht worden zonder enige vorm van sensatiezucht tentoon te spreiden? Ik heb respekt voor fotografen die dit in beeld durven/willen brengen want het leven kan je nu éénmaal niet verloochenen, al sta je met 2 ferrari's in je garage, dood ga je uiteindelijk toch. En heb je pech, dan beland je ook in de goot. Moest het mij ooit overkomen mag men mij direkt op gevoelige plaat vastleggen, de andere kant van de medaille mag niet verzwegen worden.

Mijn visie natuurlijk, niemand hoeft hiermee akkoord te gaan. Heb zelf al genoeg watertjes doorzwommen om te weten dat ik respekt moet opbrengen voor de echte vechters in dit leven.

lichtschrijver
28 november 2006, 12:05
Zelf tracht ik altijd de minder mooie kant van onze maatschappij in beeld te brengen: armoede, verval, dood...omdat deze aspecten nog te veel in een taboesfeer hangen alsof deze niet mogen geweten worden. Een in scene gezette foto kan mooi zijn om naar te kijken maar geeft de realiteit niet weer, en foto genomen van een huilende dame op een begrafenis of een dode eekhoorn maakt deel uit van ons leven... die kan je gewoon niet faken.
Uiterlijk vertoon lijkt meer en meer de grondslag van onze maatschappij en we doen er allemaal aan mee, of we nu willen of niet. Maar waar is de essentie van het leven dan nog? We worden allemaal geboren, ondergaan onze levensfases en gaan uiteindelijk allemaal dood. Waarom zou dit dan niet in beeld mogen gebracht worden zonder enige vorm van sensatiezucht tentoon te spreiden? Ik heb respekt voor fotografen die dit in beeld durven/willen brengen want het leven kan je nu éénmaal niet verloochenen, al sta je met 2 ferrari's in je garage, dood ga je uiteindelijk toch. En heb je pech, dan beland je ook in de goot. Moest het mij ooit overkomen mag men mij direkt op gevoelige plaat vastleggen, de andere kant van de medaille mag niet verzwegen worden.

Mijn visie natuurlijk, niemand hoeft hiermee akkoord te gaan. Heb zelf al genoeg watertjes doorzwommen om te weten dat ik respekt moet opbrengen voor de echte vechters in dit leven.

Ik kan mij hier iets bij voorstellen. Een foto van die dode halfplatgereden Eekhoorn, met op de achtergrond iets vaag een auto, waarmee je laat zien wat sommigen al dan niet per ongeluk of expres in het verkeer, cq in de natuur aanrichten. Dat kan ook een mooie en leerzame vorm van fotografie zijn.

s5034454
28 november 2006, 12:27
Begrijp me niet verkeerd. Ik begrijp best dat dit prachtige foto's kunnen zijn en het leven kunnen weergeven zoals het is. Ik zal ook vol interesse naar zo'n foto's kijken.

Ik zal het zo stellen: het eindresultaat is prachtig, maar het proces om het te verkrijgen komt bij "gewone" mensen wel over als sensatiezucht denk ik.

Godi
28 november 2006, 13:18
Madonna die britney spears een tong draait, neem een foto en voila, uw sensatiezucht.

Een bedelaar die z'n hand uitsteekt voor een aalmoes omdat hij op de rand van de maatschappij leeft.... realiteit, en zulke foto hoeft geen Jambers-kloon te zijn om een boodschap over te brengen hé...

s5034454
28 november 2006, 13:23
sensatiezucht is een heel wazige term. Madonna en Britney kan je idd niet als kunst beschouwen (hoewel mooi om naar te kijken. :D), maar dat betekent niet dat als je in Brussel centrum rond een bedelaar staat te huppelen en hem te fotograferen, dat je door andere mensen al snel als harteloze fotograaf gezien word, evenzeer sensatiezucht dus, zij het op een andere manier.

Niet dat ik het fotograferen van een huilende vrouw of bedelaar sensatiezucht vind, maar zelf zou'k het nooit durven omdat niet-fotografen anders denken dan wij.

Een ander voorbeeld: de cameramannen van reality-shows zoals temptation island ofzo ... die meisjes beginnen daar te bleiten omdat ze hunne vriend kwijt zijn en de cameraman filmt alles ipv haar te troosten. Daar moet je hard voor zijn vind ik. Ok, ook hier weer van artistiek geen sprake, maar toch ... het blijft een vergelijkbare situatie, want het is uiteindelijk de job van de cameraman om dat te filmen, terwijl wij het harteloos vinden dat hij het leed van die persoon kan filmen ipv haar te helpen.

Godi
28 november 2006, 13:56
Het woord kunst wil hierbij niet in de mond nemen, dat is een persoonlijke interpretatie. Ik bepaal voor mezelf wel wat ik kunstig vind en wat niet.

Ik vind je aanhalen van die reality-tv allesbehalve reality, zulke programma's zijn nu éénmaal gebaseerd op het uitlokken van conflicten want Endemol en zijn consoorten hun imperium kan niet groot genoeg zijn. En als daar een "meisje begint te bleiten" kan ik dit alleen maar zielig vinden omdat ze er zelf voor gekozen hebben om zichzelf voor schut te zetten, maar dit is een ander soort medelijden. En het roept bij mij de minste gevoelens op om haar te gaan troosten.

Als ik van een bedelaar een foto zou maken dan zou ik het doen zonder rond te huppelen en zo onopvallend mogelijk want vanaf je je lens op iemand richt en die heeft dat in het snuitje, dan gaat die zich anders gedragen. En hiermee valt de echtheid van die bedelaar zijn leef- en gevoelswereld helemaal weg....

Nog een kleine bedenking: Als iemand in het huwelijk treedt en men kan zich het permiteren wordt er een fotograaf gevraagd die liefst minstens 400 foto's netjes aflevert.
Als er een uitvaart is, haalt niemand het in zijn hoofd om daar als laatste eerbetuiging een fotograaf bij te halen? Waarom? Ik zie niet in waarom deze gebeurtenis niet mag vastgelegd worden, of is het onze aangeboren angst om onze gevoelens niet te durven uiten uit schrik dat we met het tonen van ons diepste verdriet onze zwakheid blootleggen?

scalll
28 november 2006, 14:14
Als er een uitvaart is, haalt niemand het in zijn hoofd om daar als laatste eerbetuiging een fotograaf bij te halen? Waarom?Dat gebeurt wel nog hoor, misschien in mindere mate dan vroeger (toen was dat meer normaal).

Mijn familie bvb stond erop dat ik foto's nam bij de begrafenis van mijn grootvader, ok het is
wel wat onwennig maar met de nodige discretie valt dat best mee ...

Ook bij de begrafenisondernemer was dat blijkbaar gewoon, hij begeleidde de omstaanders
zelfs op een manier zodat er niemand in mijn weg liep...

In ieder geval heb ik van niemand verwijten gekregen dat ik een of andere ramptoerist/voyeur was :rolleyes:, en de familie was content met de foto's...

Godi
30 november 2006, 13:10
[ Dit topic wordt veel bekeken maar weinigen die hun eigen mening durven/willen uiten... spijtig...]

@ scall:

Je hebt gelijk hoor, vroeger was een begrafenis fotograferen de normaalste zaak van de wereld. Als ik gelijk welk zwart-wit familie album bekijk uit vervlogen tijden, dan zit daar steevast een foto tussen van een begrafenisstoet. Daaruit kan ik alleen maar afleiden dat de dood en alles wat er rondhangt ipv zijn plaats te krijgen in onze maatschappij steeds meer verdrongen wordt naar de donkere kelders van ons bestaan.

En als oma dan in een depressie sukkelt omdat ze een normale verwerkingsfase ondergaat, gooien we haar maar snel vol met anti-depressiva zodat gans deze verwerkingsfase aan haar voorbij gaat want het is niet gepermiteerd je slecht te voelen....Hallo???? Wtf zijn we dan mee bezig???

Opgefokte good feelings en glamour worden ons rond de oren geslagen en we slikken het allemaal als zoete broodjes. Handige marketingjongens spelen hier gretig op in, zelf hier op het forum. In "mensen en modellen" halen topics met de woorden "naakt, 18+, borsten...." met gemak 1500 kijkers, terwijl een real life foto het moet doen met een gemiddelde van 500 à 600 kijkers. Dit geeft mij wel een beeld van hoe we met z'n allen ons levensspoor bijster zijn.... ja, ik veralgemeen want ik weet goed genoeg van mezelf dat ik hier ook aan meedoe.

parakiet
30 november 2006, 16:13
snapshot van een dode eekhoorn gaat weinig zeggen

een dode eekhoorn is wel een sterk element waar een mooie foto rond gemaakt kan worden. enfin, mooi.. dramatisch ofzo