Ik start met een vraag: Moet een foto een diepere betekenis hebben?
Dit weekend heb ik met iemand gesproken ("de betere fotograaf" zullen we zeggen) die als belangrijk criterium heeft dat een goeie foto of fotoreeks een diepere betekenis moet hebben, zeker indien deze wordt tentoongesteld om door "anderen" te worden bekeken. (eigenlijk zoals dat op BD ook meestal gebeurt)
Wat ik bedoel?
Als voorbeeld neem ik "een pot majonaise". (ook als voorbeeld gebruikt door deze fotograaf)
Een foto van een pot majonaise kan perfect scherp zijn, goed belicht, sterk punt juist, perfecte schaduw, kleurcompo en beeldopbouw OK, etc echter het blijft uiteindelijk een foto van een pot majonaise.
Een foto met een diepere betekenis daarentegen is bijvoorbeeld een foto van een pot majonaise samen met een dik kind dat zijn vinger in de pot majonaise steekt. --> zie verleiding, overconsumptie, foute eetgewoonte, etc.
Een goeie foto/fotoreeks moet eigenlijk een diepere betekenis hebben! ttz, Is dit ook een belangrijk criterium voor u?
Groeten, Benny (Sint-Truiden) - mijn BLOG
die pot mayonaise zónder dat kind kan evengoed een diepere betekenis hebben.
de vergelijking gaat SOMS op, bijv. niet bij (en laten we nu SC eens aflopen)
architectuur, dieren, macro, modellen, evenementen, landschappen, sport, ...
mm
Geef mij maar de pot mayo die stukgevallen op de grond ligt (ne goeien challenge voor volgende maand trouwens).
Neem daar een foto van, hoeft niet scherp maar wel met een aantrekkelijke compo. Dat soort fotografie lees ik als een boek, het beeld nodigt mij uit tot het wegzinken in mijn eigen gevoel.
Af en toe kom ik er hier wel eens tegen op het forum, maar toch te weinig imho. Maar zoals mm al aanhaalt, elke discipline vd fotografie stelt zo z'n eigen eisen. Al zou ik niet goed inzien waarom...
conclusie: geef mij maar de diepere betekenis.
Grtzzzz.
Mijn verbeelding ontdekt meer dan mijn ogen... beoog ik dan ook mijn verbeelding?
Gratis kijkplezier Coming soon
een pot mayo is een pot mayo.
plaats die pot op tafel (of de foto van die pot in een andere foto met beeldbewerkingssoftware)
speel wat met kleuren, contrasten en licht dan wordt die pot mayo nét de toegevoegde waarde van het tafelgebeuren. tada foto met kracht en kan zo in een boeksken
zet die pot in een studio met egale achtergrond en hij kan in de catalogus van de meest gezochte ketchupmoordenaars
foto als spiegel of als venster?Oorspronkelijk geplaatst door Trebs
Groeten, Benny (Sint-Truiden) - mijn BLOG
zoals ik zei: bij zaken zoals architectuur, macro, evenementen, landschappen, sport, ... niet per se.
in die disciplines is het compleet onnodig, in andere disciplines dan weer een must.
en wie bepaald een (aanwezigheid van) diepere betekenis?
veel interessanter is het suggestieve:
laat die kleine bijvoorbeel heel onscherp op de achtergrond op de "gewone" mayonaisepotfoto staan.
de meesten zullen het niet eens opmerken, of zelfs gewoon een "snapshot" vinden, maar tóch is dezelfde boodschap aanwezig.
en als je ze doorhebt, is de boodschap des te sterker.
bekijk deze foto eens, en lees mijn comment.
mm
Mijn antwoord was nogthans ook duidelijk, voor mij primeert de diepere betekenis achter de foto.
Zet een schoon madam in de meest geavanceerde studio, neem er een technisch perfekte foto van en ik zal zeggen... mooi maar ik mis het leven.
Neem die zelfde madam, spontaan getrokken in één of andere leefomgeving en ik word verliefd.
Mijn verbeelding ontdekt meer dan mijn ogen... beoog ik dan ook mijn verbeelding?
Gratis kijkplezier Coming soon
Groeten, Benny (Sint-Truiden) - mijn BLOG
Nee, "moeten" niet, maar het helpt wel om een "gewone" foto interessant te maken. Ik houd er van als een foto een verhaal vertelt, méér dan alleen een plaatje is. Maar soms is een mooie foto gewoon een mooi beeld, niet meer, niet minder.
Zoals mm al aan geeft: sommige categorieen hebben niets extras nodig. Al vind ik de voorbeelden die genoemd worden dan weer jammer. Sport bijvoorbeeld kan vaak juist een beetje extra gebruiken: emotie, uitputting, overwinning of juist verlies. Dat maakt voor mij de foto tot een winner.
Voor evenementen geldt wat mij betreft hetzelfde. Neem nu zoiets banaals als Sinterklaas... wat is interessanter, puur statisch Sinterklaas met 2 zwarte pieten of een pieterman die probeert een kind dat zich bangelijk verschuilt achter moeders' rokken te paaien met wat snoepgoed? De emotie maakt de foto, niet het beeld!
Iets soortgelijks heb ik ook al eens gevraagd (zij het algemener):
Een discussie over de "essentie" van fotografie, ofte "wat is een goede foto".
Ik ben persoonlijk fan van die zwart-wit-fotojournalistiek uit de jaren '30, en aanverwanten. Daar zit altijd iets dieper in, en ze zijn vaak goed uitgevoerd ook. Soms niet, maar dan maakt het onderwerp dat ruimschoots goed.
Kijk eens naar mijn signatuur en je kent mijn mening
Gr. X.
Meer weten over fotocursussen via internet? www.fotoforce.net
@ Xarder: uw signatuur, tja....
Voor de maker heeft bijna elke foto een diepere betekenis of een emotie omdat hij/zij de foto zelf gemaakt heeft en omdat het:
- Een foto van "mijn" kind / lief / poes / goudvis..., of
- waar "ik" op vakantie ben geweest, of
- hoe "moeilijk / gevaarlijk" het was om die foto te maken, of
- hoe lang "ik" op het juiste moment heb zitten wachten, of
- hoeveel voorbereiding het wel heeft gekost om die te kunnen maken, etc.
Maar de toeschouwer ziet enkel de foto.
Groeten, Benny (Sint-Truiden) - mijn BLOG
Dat vertelt imho meer over de toeschouwer dan over de maker
Edit: Niet negatief bedoeld overigens hoor ...
Er zijn hier op het forum zo veel foto's die een verhaal vertellen. Meer dan de "gemiddelde" toeschouwer ziet. Heel veel fotografen leggen idd geen verhaal in hun foto en toch onbewust wel ... En als ik het dan een beetje bekijk, zijn dat over het algemeen de fotografen die een foto met name op de technische aspecten beoordelen ...
Een heel goed voorbeeld is een foto van die ik zelf gemaakt heb. Hier reageren meerdere mensen op met ik zou die foto meer symetrisch gemaakt hebben, ik vind hem overbelicht, ik zou die paal rechts eraf croppen. Alleen heb ik bewust de symetrie eens gelaten voor wat het is, ik weet hoe ik een symetrische foto moet maken maar dat wilde ik niet. Dat felle licht is bewust gemaakt, die paal rechts heb ik er bewust bijgezet. Gewoon omdat die een diepere betekenis hebben.Jammergenoeg ben ik alleen nog niet zo een goede fotograaf dat ik het iedereen duidelijk kan maken maar degenen die mij kennen zagen het wel. En zo zijn er nog veel meer foto's van mij die technisch misschien niet perfect zijn maar wel een diepere betekenis hebben. Overigens nog een heel recente foto, De Uitgang, en weer mensen die me kennen zien de symboliek hierin. 1 reactie bv ik zie een foto die teveel geflashed is, bewust gedaan dus, ik had dat makkelijk kunnen aanpassen in PS.
Gr. X.
Laatst gewijzigd door Xarder; 22 november 2006 om 22:53
Meer weten over fotocursussen via internet? www.fotoforce.net
Ewel, kijk zie, ik weet dat niet. Ik sta daar gewoon niet bij stil. Ik vind een foto goed of slecht zoals ik een lied goed of slecht vind. Een diepere betekenis in een foto zoeken doe ik niet, net zomin als ik van een mooi lied wil weten wat de diepere betekenis is.
Ik begrijp de bedoeling van BPVST wel hoor (heb ik die letters in de juiste volgorde?): 't Is niet omdat een foto véél moeite gekost heeft om te maken dat het een goeie is. En het verhaal erachter maakt daarom de foto niet beter...
Een goeie foto mèt verhaal is vaak nog beter. In de tentoonstelling "family of man" was er een foto van een legerofficier te velde in de vietnamoorlog, met een rare, lege blik in zijn ogen... zeer pakkend beeld. De bijhorende uitleg was dat die officier net te horen had gekregen dat hij geen versterkingen meer kreeg. Maakte het nog pakkender.
Maar als ze bij een slechte foto zeggen: die fotograaf heeft 2 weken in zijn schuilplaats gelegen en maakte gebruik van een fototoestel van 10000€ - nee dan wordt het nog geen goeie.
Volgens mij is het moeilijker een foto te beoordelen op verhaal als je zelf regelmatig foto's maakt. Je bekijkt de foto allesbehalve nog objektief.... als amateur/prof fotograaf ga je onbewust letten op de cadrage, dof, gulden snede, scherpte....... Iemand die totaal niks van fotografie afweet zal de foto dan ook anders benaderen en het beeld meer op zich laten afkomen als één geheel...
Mijn verbeelding ontdekt meer dan mijn ogen... beoog ik dan ook mijn verbeelding?
Gratis kijkplezier Coming soon
Iedereen ziet enkel de foto...
De maker kan dat associëren met informatie die hem/haar bekend is (het verhaal achter de foto), en die voor hem/haar en speciale “diepere” betekenis heeft.
De kijker zal de foto toetsen aan de hand zijn /haar persoonlijk referentiekader en daar een andere, “eigen” betekenis aan hechten.
Sommige kijkers zal de “bedoelde” betekenis ontgaan, anderen zullen de bedoelde betekenis begrijpen (omdat ze kijken vanuit een gelijkaardig referentiekader), en tenslotte zullen sommigen een betekenis zien die nooit bedoeld was.
Een foto “HEEFT” , naar mijn mening, geen diepere betekenis. Die wordt er door maker én door toeschouwer (eventueel) aan gehecht.
Dat zijn alleen maar richtlijnen om een foto NOG pakkender te maken maar dat maakt de foto niet alleen ...
Sterker nog .... als je nog langer fotografeert, let je daar niet eens meer op. Ga maar eens kijken naar de tentoonstelling van Carl de Keyzer, daar zijn de regeltjes juist heel vaak heel ver te zoeken ...
Gr. X.
Meer weten over fotocursussen via internet? www.fotoforce.net
Accoord, "diepere betekenis" is meer dan alleen emotie. In het voorbeeld voegt de fotograaf iets zelf toe aan het beeld om er een diepere betekenis aan te hechten, maar ook in sportfotografie kan dat. Jouw standpunt als fotograaf, jouw cadrage, jouw invulling van het moment decisive geven jouw visie op het onderwerp weer. Of dat nu om sport gaat of om ge-enseceerde fotografie doet daar eigenlijk niet zo veel aan af.
Sportfotografie hoeft overigens niet alléén registratie te zijn. Los van de fotograaf zijn inbreng op het beeld wordt sportfotografie soms ook geenseceerd. Kijk bijvoorbeeld eens naar de fotografie van Walter Iooss. Die heeft fotos van baseballers in de gettos van landen als zuid-afrika en Cuba; de omgeving en de staging geven die fotos extra betekenis en diepte. Ze vertellen een verhaal, maar het blijft sportfotografie...
Ik vind deze discussie heel moeilijk en al even interessant. En het sluit nauw aan bij mijn gedachte bij het zien van de foto's van Carl De Keyzer in het programma "de laatste show" van maandag op vrt één.
Veel van de foto's zegden me op het eerste gezicht niets. Maar dan ook totaal niets (op die van de KKK na). Het verhaal van De Keyzer bij de foto's en het interview waren veel boeiender dan het beeldmateriaal. Maar als je het verhaal van de fotograaf nodig hebt om de foto te appreciëren, ben je dan op fotografisch vlak verder geavaleerd dan de club med toerist die het zwembad, zijn hotelkamer en zijn mooie opgediende avonddiner fotografeert? Ik denk het niet!
De beelden die Lieve Blancquaert in 2005 en nu gemaakt heeft voor de Oxfam kalender vind ik veel boeiender! Ik vind ze mooi, interessant en ze vertellen een verhaal (Toegegeven, de betiteling helpt hierbij). Was Blancquaert minder geëngageerd, was Blancquaert minder voorbereid als De keyzer? Neen, ik denk het niet. Heeft het haar minder tijd en moeite gekost? Wellicht wel, maar moeten moeite en tijd minder interessante beelden overwaarderen?
Ik denk dat als je met een foto wilt exibitionneren dan moet de foto, of de reeks, onmiddellijk de aandacht van de kijker trekken en houden. De foto hoeft dus op het eerste zicht niet mooie te zijn (maar het mag wel) maar het belangrijkste punt is de interesse van de kijker. Er moet iets zijn waarom je blijft kijken of opnieuw wilt kijken. Is het de kleur, de sfeer, abstracte nietszeggende onscherpe vormen of omdat er een ongelooflijk knap wijf op staat? Dat maakt in wezen niet zo veel uit. Dat bepaald enkel de doelgroep waarvoor het beeld is bedoeld.
Eigenlijk stuurt deze discussie aan op: is fotografie kunst?
Ik denk dat het kunst kan zijn, maar het niet noodzakelijk hoeft te zijn.
Bij sommige is de kunst hun marketingtalent, bij anderen hun beelden.
Of misschien ben ik gewoon artistiek niet genoeg ontwikkeld om sommige kwaliteiten en geniën te ervaren. Maar moet ik dan met hun beelden verveeld worden? Ben ik dan verplicht om ze mooie te vinden?
't Is niet dat ik zelf goei foto's maak, verre van. Maar ik hou van foto's maken en heel sporadisch hou ik eens van één van mijn eigen beelden. Ook al zijn ze weinig origineel.
Hou ik van andermans beelden? Zeker wel! Hier op BD zijn er dagelijks een hoop beelden te zien die ik heel interessant vind of mooi vind (soms zelf beide). Ik hoop dat ik ooit dat niveau kan bereiken...
I'm crazy, but it's ok, 'cause I don't mind !!!
En nog geen klein beetje.
Ik zou wel eens willen zien wie er die fotos kan interpreteren ZONDER de relatie tot Oxfam & zonder de teksten. Zet vb die foto van Dina Tersago (één van de weinige echt mooie trouwens, samen met die van Tom Barman & de Toots) in de Ché kalender ipv deze van Oxfam en je zult wel een heel andere diepere betekenis krijgen.
Laatst gewijzigd door hvr_oosterzele; 23 november 2006 om 16:10
heeft humo dat niet onlangs gedaan?
mm
'diepere betekenis'?
Neen, totaal niet. Sommige foto's vertellen een verhaal, andere niet, en zouden dat ook nooit kunnen
Landschaps-, architectuur- en macrofotografie vertellen geen verhaal, maar zijn een weergave van de werkelijkheid door te spelen met kleuren en vormen.
Dus die diepere betekenis, niet aan mij besteed voor alle foto's
sugar