vraagje mens Noorwegen

[ingeke]

Hoikes

Ik,ga eind augustus naar Noorwegen...

Ik zou volgende lenzen meenemen
50-500 van sigma vatting nikon
macolens 105 van nikon

maar nu mijn dilema

neem ik mijn 18-135 van nikon mee?Met eventueel filters van lee?
Of neem ik beter mijn 28 mee f 2,8 van nikon met filters van lee?

Alvast bedankt voor een eventuele reactie;;;
groetjes

[bouk]

waar ligt je interesse?
grt,bouk.

[LesC]

En is je camera een full-frame of een crop? Je neemt totnogtoe eigenlijk enkel lenzen mee voor detailopnames. Wil je echt breed, dan zou ik persoonlijk de 18-135 verkiezen boven de lichtsterke 28mm, omdat dat laatste objectief niet echt breed is op een cropcamera.

[Keeskanon]

In Noorwegen heb je een 18mm af en toe hard nodig, een vaste 28mm niet.

[Black B@ndit]

Als je een keuze moet maken tussen een vaste 28mm en een 18-135 dan is dat helemaal niet moeilijk, tenzij de 18-135 zo slecht presteert dat je die alleen maar in noodgevallen wil gebruiken.

Een statief zou ik wel meenemen, dan kan je voor landschappen altijd de laagste iso gebruiken, ook al is het weer wat minder goed. In combinatie met het statief raad ik dan ook een simpele draadontspanner aan, dat is veel handiger in gebruik dan de zelfontspanner (timerfunctie van de camera).

Ik heb net de negatieven van mijn reis naar de Noordkaap gescand (in 1998 waren er nog niet veel betaalbare digitale camera's die een aanvaarbare beeldkwaliteit leverden).
Tijdens die reis heb ik altijd iso 200 negatieven gebruikt, en er zitten toch wel een aantal bewogen foto's tussen (vooral van de dagen dat het weer niet goed was). De lens die toen op mijn camera zat, dat was een 28-105 f3,5-f4,5 , die is nog iets lichtsterker dan jouw 18-135.
Omdat ik toen nog niet veel van fotografie kende stond de camera altijd op de automatische stand, ik neem dus aan dat het diafragma bij de meeste van die foto's helemaal open stond.
Voor landschapsfoto's is het over het algemeen beter om het diafragma verder dicht te zetten (meer scherptediepte + meer scherpte in de hoeken bij breedhoeklenzen), en dan is een statief zeker nodig als het licht wat minder sterk is.

[PaulM]

Het Noorse landschap is vreselijk gevarieerd en veel hangt af van waar je ergens zit maar als algemene regel zou ik stellen dat een groothoek veel bruikbaarder is dan een tele.
Ik heb in Noorwegen bijna nooit nood gehad aan iets boven de 200 mm en ik ben er toch al een keer of 15 geweest.

Waar ga je ergens ?

[Keeskanon]

Naast heel veel foto's met de 18-55 heb ik toch een paar elanden gesnapt met een resevebody met een Tamron SP 60-300 Adaptall 2 handfocus.
Dat ding lag permanent schietklaar op de achterbank van de auto...

[PaulM]

Naast heel veel foto's met de 18-55 heb ik toch een paar elanden gesnapt met een resevebody met een Tamron SP 60-300 Adaptall 2 handfocus.
Dat ding lag permanent schietklaar op de achterbank van de auto...

Probleem met die elanden is dat de kans om ze te zien meestal naar de valavond toe ligt, meestal lopen ze dan nog eens aan een bosrand of iets gelijkaardigs. Veel licht en tijd heb je dan niet. Zeker niet om dan te gaan wisselen van lenzen en statieven te gaan opstellen. Ideaal is als je de drinkplaatsen kent waar je vervolgens op de loer gaat liggen. Een alternatief zijn die plaatsen waar ze zodanig tam zijn dat ze aan toeristen gewend zijn omdat ze weten dat ze eten krijgen maar dat zal hier wel de bedoeling niet zijn dacht ik zo.
Voor zover ik me kan herinneren heb ik ooit eens 1 keer een eland gezien midden op een zonnige dag in een open veld.
Beetje hetzelfde verhaal met bevers met dat verschil dat je dan nog eens zelf in een boot zit te bewegen.

[Keeskanon]

Die 2x dat ik er 1 gezien heb was beide keren 's ochtend vroeg....

[PaulM]

Ja dat klopt, vroege morgen of valavond, alleen ben ik nu niet bepaald een ochtendmens....
Zowat de enige keer dat ik speciaal zeer erg vroeg (4.30h) ben opgestaan was dit jaar om de zonsopgang mee te maken aan het Jökulsárlón. Ik wist dat het helder ging zijn. Moet ik toch maar eens meer leren te doen. De sneeuwgorzen kwamen vlakbij spelen, er zat onwaarschijnlijk veel beweging in de ijsbergen en de zeehonden kwamen zien wie daar als enige rondliep. Toen de zon de toppen van de gletsjers in het oranje begon te zetten heb ik de tranen in de ogen gekregen.

Maar ik denk dat we het eens zijn