Marieke is niet meer

[purlut]

Wie heeft de reeks niet gezien ?
"Het leven zoals het is, Kinderziekenhuis"
Marieke, een aardig meisje in de prilste jeugd, getroffen door de ergste ziekte die er is, kanker.
Marieke, ik zie haar nog naar school lopen met al haar vriendinnekes vol plezier en levensvreugde. Ik hoor mijn dochter nog verhalen over haar.
Voor 5 jaar sloeg het noodlot toe en werd ze geveld door een zware bot-kanker.
Ze streed, streed heel hard en onderging allerhande zware medicale interventies in het AZ te Leuven. Ze bleef er echter in geloven en vocht zoals geen ander.
Marieke gaf kanker een gezicht door haar optreden in "Het leven zoals het is, Kinderzieknhuis", waar gedurende twee jaar haar strijd en langzame aftakeling te zien was.
EN plots, plots werd alles beter en kon ze terug naar school, kon ze terug open onder de mensen en vooral haar vriendinnekes spelen... Helaas, niet voor lang.
Korte tijd nadien werd heropflakkering vastgesteld wat uiteindelijk leidde tot amputatie van een been.
En weer was Marieke de moed niet kwijt. Weer de ellelange chemische en andere rotzooi verwerken, maar steeds weer met een glimlach als haar vrienden en vriendinnetjes op bezoek kwamen.
Als ze thuis was, kwam ze naar school en bloeide daar open.. Als ., ja als...
Voor een jaar werd plots een uitzaaiing vastgesteld in de hersenen ... Een zware chemo-kuur bracht helaas geen oplossing en stilaan, stilaan smolt ze weg, ons Marieke...
Tot voor een tweetal weken ze stilaan wegzonk in een soort per-coma. Ze was minder en minder aanwezig, maar, als er bezoek was, kon er nog een glimlachje af ...
Een tweetal weken geleden bezochten haar vriendinnetjes haar nog in het AZ te Leuven en Nathalie kwam aangeslagen thuis.
En toon viel de gevreesde levensbijl. Voor twee dagen is Marieke heengegaan wat voor de Buggenhoutse bevolking een zware slag is. Iedereen kende, sprak en leefde mee met Marieke.
Hoe zwak ze ook was, hoe ellendig ze er ook uit kwam, ze was moedig, heel moedig en tijdens haar laatste maanden gaf ze meerdere malen te kennen dat indien ze zou afscheid moeten nemen, ze wenste dat dit in alle sereniteit zou gebeuren. Ze stond er ook op dat de vriendinnetjes geen rouw zouden dragen, maar heerlijke frisse kleuren. Rouw draag je in je hart en niet op je lijf.
Je bent er nu lijfelijk wel niet meer, maar in menig hart zal er altijd een plaatsje voor je zijn.
Marieke, in naam van diegenen die je kenden, je beminden, in naam van al je virendinnetjes en in naam van al die TV-kijkers die je strijd hebben gezien, eventueel hebben meegemaakt, Bedankt voor je levenswijsheid, bedankt voor datgene wat je ons hebt geleerd. Het ga je goed.

pffffffffffffff, ik ben het eindelijk kwijt

[Duindistel]

Het leven kan hard zijn, en als het om kinderen gaat dan is het nog harder.Het is een vreselijke ziekte waar we niets kunnen tegen doen .mvg duindistel

[Ronaldje DC]

Gecondoleerd en vooral sterke voor allen die het aangaat.
Kanker is inderdaad een verschrikkelijke ziekte, voor volwassenen, en natuurlijk ook voor kinderen.

Momenteel wordt er op www.eosdigitaal.nl een actie gehouden voor het kankerbestrijdingsfonds. Voor diegenen die het interessant vinden en er misschien energie uit kunnen putten:

Aankondiging:
http://www.eosdigitaal.nl/forum/view...er=asc&start=0

Actie:
http://www.eosdigitaal.nl/forum/viewtopic.php?t=20533

[Debruri]

Zeker als het om kinderen gaat die de kans ontnomen worden van verder te leven. Marieke heeft hare strijd gestreden, de overblijvende moeten verder.
Je wordt er gewoon stil....stil van.

[zunoel]

Vorig jaar verscheen nog de CD "Artiesten voor kinderen Palliatieve Settings Leuven"

Met Sergio - Peter Van Laet - Regi en Linda van Milk Inc - Raf Van Brussel - Quatro- Kinderkoor UZ Leuven -Ine en Marieke.

Ine en Marieke werden beide getroffen door kanker op 12 jarige leeftijd.
Ze leerden elkaar kennen in het Kinderziekenhuis van het UZ Gasthuisberg Leuven.

Muziek en muziektherapie kon hen helpen met hun gevoelen om te gaan.
tijdens deze therapie schreef Ine het lied "Een lange weg" waarin ze vertelt over haar verdriet, twijfels en hoop tijdens haar langdurige behandeling.

Haar droom om haar liedje in een opname studio op te nemen kon helaas niet doorgaan. Enkele dagen voor de geplande opname werd Ine heel erg ziek en kort daarna overleed ze. Op de CD staat een niet perfecte maar authentieke versie van Ine opgenomen met de beperkte middelen tijdens haar ziek zijn.

Marieke schreef haar lied "Ik vlieg tot bij jou, Ine" enkele dagen na het overlijden van haar vriendin.
Marieke kon haar aangrijpende lied in de studio inzingen.
Ze zingt dit als een ode aan haar vriendin.

Ik vlieg tot bij jou, Ine
Tekst en muziek Marieke Van Dooren & Johan De Ridder

Ik leerde je kennen in het ziekenhuis,
Je was ziek net als ik.
We maaken plezier, we zongen,
we vergaten even het ziek-zijn.

En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.
En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.

Maar op een dag kreeg je slecht nieuws.
Je was terug ziek, helemaal opnieuw.
Je probeerde te vechten,
maar je was moe en het ging zijn gang.

En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.
En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.

Je was mijn vriendin, een lotgenoot.
Maar nu ben je dood.
Ik mis je, je plezier,
je gelach en je zang.

En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.
En ik vlieg, ik vlieg,
ik vlieg tot bij jou.

Je was mijn vreindin, een lotgenoot,
Maar nu ...
nu ben je dood.

__________________________________________

Ik schrijf Mariekes liedje hier neer als ode aan haar en Ine.
Het gaat je goed Marieke, ik hoop dat je nu bij je vriendinnetje Ine bent.

Met oprechte en innige groeten,
zunoel