Avon(t/d)uren van een fotograaf op vakantie

[Leonidas]

Op weg van Los Angeles naar Chicago besloten we de noordkant van Grand Canyon National Park (GCNP) te bezoeken. Weliswaar is die kant (volgens diverse sites) minder spectaculair dan de zuidkant, maar die laatste hadden we in voorgaande jaren al bezocht.

Op zo’n 80 km van het park zagen we in de verte vreemdkleurige wolken hangen boven het gebied waar we naar toe wilden. Toen we wat dichterbij kwamen bleken dat geen wolken te zijn maar rookpluimen van een, zo leek het, vrij grote bosbrand.



De weg (de enige weg die naar de noordingang leidt, de SR-67) bleek er echter niet vlak langs te lopen dus vervolgden we onze weg.

Op het park aangekomen bleek die noordkant van de Grand Canyon inderdaad wel een teleurstelling. Niet alleen is het gebied waar je echt tot aan de rand kan komen vrij klein, het uitzicht werd ook nog eens flink belemmerd door de rook van de bosbrand en de ronddwarrelende as.





Net toen we op het terrasje wat zaten te drinken en eigenlijk al weer besloten hadden te vertrekken, kwam ik in gesprek met een fotograaf die wist te vertellen dat de rook bij zonsondergang nu juist voor een mooi schouwspel zou zorgen. Ik kon mijn reisgenoten ervan overtuigen te kijken of we de nacht op het park konden door te brengen.

Aangekomen bij de receptie bleek er helaas een computerstoring te zijn waardoor men niet kon zien of er nog lodges vrij waren. Men had wel een lijst van reserveringen maar men wist niet welke huisjes al bezet waren. Men raadde ons aan later nog even terug te komen als de storing verholpen was.

De zonsondergang was een teleurstelling. Weliswaar zag het er een uur voor zonsondergang nog veelbelovend uit



maar op het moment supreme was de rook en de bewolking te dik om de zon überhaupt te kunnen zien. Geen roodachtige gloed over de Canyon dus.

Omdat de computerstoring nog steeds niet verholpen was, besloten we maar te vertrekken. Onderweg zagen we recht voor ons dit plaatje.



Gelukkig waren de wegen niet recht en was het dus niet zeker of we de brand ook zouden tegenkomen. Toen we ongeveer 45 km van het park verwijderd waren bleek het vuur echter wel degelijk tot vlak langs de weg te zijn gekomen. Op zo’n 150 meter naast de weg, aan de rechterkant achter de eerste rij bomen, zagen we al vlammen. Snel even stoppen om wat foto’s te maken.



Tot het op een gegeven ogenblik verschrikkelijk hard begon te waaien. Doordat het vuur veel zuurstof verbruikt en omdat door de enorme hitte in de brandhaard de lucht snel stijgt en daardoor de luchtdruk sterkt daalt, moet er van elders lucht aangevoerd worden. Het was voor ons wel een teken dat het vuur snel dichterbij kwam.

Toen we boven ons keken zagen we gloeiende stukjes hout dwarrelen. Niet iets om op de stoffen kap van je Ford Mustang cabrio te krijgen. Al met al tijd om weer te vertrekken dus.

Op dat moment kwam er een auto uit tegenovergestelde richting aanrijden. De man zei ons dat we, als we weg wilden, snel moesten zijn. Verderop was het vuur al de weg overgestoken. We hadden nauwelijks een paar honderd meter verder gereden of inderdaad waren er nu links en rechts van ons kleine brandhaardjes. Erger nog: overal waar die gloeiende stukjes hout neerkwamen ontstond er nieuw vuur wat zich ook nog eens heel snel uitbreidde. Snel doorrijden dus. Maar helaas: nog geen twee kilometer van de plek waar ik de foto’s had genomen lagen er al brandende bomen dwars over de weg. Paniek. Als we niet snel omdraaiden liepen we kans door het vuur ingesloten te worden. Je moet er niet aan denken dat er voor en achter je brandende bomen de weg blokkeren met vuur links en rechts en met ook nog eens een regen van gloeiende houtskool van boven. Toen we weer bij de plek van de foto’s kwamen ben ik nog even gestopt om een plaatje te schieten van de weg in de richting die we oorspronkelijk wilden nemen (weg van GCNP dus).



Wat nu te doen? Er was geen zekerheid dat er cabins op het park vrij zouden zijn. Ook hadden we gezien dat er al veel auto’s rechtsomkeert hadden gemaakt, wat de kans op een vrij huisje zou verkleinen. En misschien was de computerstoring nog niet eens verholpen. Tot overmaat van ramp hadden we ook al niet veel benzine meer om nog veel rond te rijden.

Gelukkig meende ik me te herinneren een stukje terug richting GCNP een soort bungalowpark / camping gezien te hebben. Wij daar naartoe. Het bleek toch nog zo’n 30 km te zijn. Tegenover het bungalowpark was er ook nog een benzinestation, maar dat was gesloten.

Aangekomen bij het bungalowpark voorspelde de rij auto’s voor de receptie weinig goeds. Als er nog maar iets vrij was. Binnen sloot ik achter in de rij aan. Toen de mensen voor mij aan de beurt waren, bleken de normale huisjes ‘uitverkocht’ en waren er alleen nog twee grotere, duurdere, cabins over. Ik besloot die dan toch maar te nemen. Na het inschrijven kregen we de sleutel en een plattegrond mee. Voor drie families die inmiddels na mij waren binnengekomen was er helaas niets meer beschikbaar.

Bij het huisje aangekomen bleek het om een vrij groot huis te gaan met maar liefst 5 slaapkamers. Ik ben toen snel terug naar de receptie gegaan om te kijken of die andere mensen niet gewoon bij ons in huis wilden. Die bleken echter al vertrokken.

We waren wel blij dat we zelf nog onderdak gevonden hadden en in ieder geval bij andere mensen in de buurt waren. Mijn vrouw kon echter geen oog dichtdoen en heeft de hele nacht bij het raam gezeten. Het vuur kwam namelijk inderdaad onze kant op.

Dat was ook duidelijk te zien de volgende ochtend. Het vuur bleek de camping op een afstand van 1 km te zijn gepasseerd. Ik ben om 7 uur meteen gaan tanken bij het benzinestation dat om die tijd open ging. De man kon helaas niets vertellen over de weg of die al dan niet afgesloten was. De receptie van het bungalowpark was toen nog dicht.

Om 8 uur kwam de sheriff poolshoogte nemen. Over de weg kon ook hij nog weinig vertellen maar later die ochtend zouden vliegtuigen bekijken waar het vuur zich bevond en inschatten hoe lang het opruimen van de weg zou gaan duren. Toen hij een paar uur later terugkwam, riep hij iedereen die weg wilde op zich te melden, dan zou hij eenmalig, via bospaden, de mensen in konvooi uit het gebied leiden. De enige verharde weg, weg uit het bos, zou voorlopig afgesloten blijven. Zo gezegd, zo gedaan. Na een lange tocht van meer dan 60 mijl (ongeveer 100 km) over zandpaden en dirt roads (steenslag) kwamen we weer in de bewoonde wereld terecht. Een ervaring en wat foto’s rijker. Goed dat ik die ochtend nog benzine had kunnen tanken.

Waarom dit verhaal? Enerzijds wilde ik jullie deze foto’s niet onthouden. Foto’s schijnen meer te zeggen dan 1000 woorden maar zonder dit verhaal blijven er m.i. nietszeggende beelden over. Ik vind ze echter ook niet allemaal goed genoeg om in Showcase te publiceren en eerlijk gezegd ben ik het na een aantal threads de laatste dagen al weer beu om alle foto’s voor dit forum onder de 200 kB te BDSizen en apart te uploaden (hint, hint). Vandaar dit relaas hier.

Voor de overige - ook minder spectaculaire - vakantiefoto’s nodig ik jullie graag uit hier te klikken, waar ook grotere versies van bovenstaande foto's te vinden zijn.

[kodachrome]

Ben benieuwd naar reacties van mod.
9 foto's? op andere subsecties gaat dat niet. Maar in "algemeen"???
Normaal verwacht je deze bijdrage toch in Natuur en Landschappen.
Mss een nieuwe sectie oprichten over vakantieshots?

Henri

[bouk]

opnamen erg mooi en het verhaal er bij heel mooi en interssant.
grt,bouk.

[canonex]

Was dit weeral zo'n "georganiseerde brand" ?

Hebben wij namelijk eens voorgehad in het Sequoia park.


Dan wordt alles in de buurt afgefikt en iedereen zit er middenin. Die mensen waar wij toen logeerden, vertelde ons dat ze dat regelmatig deden en dat er dan ook regelmatig huizen opbranden

Leuk verhaal maar ik kan helaas geen foto's zien.

Zal later nog wel eens proberen van thuis.


Steven

[yowan-kenobi]

Oorspronkelijk geplaatst door kodachrome

Ben benieuwd naar reacties van mod.
9 foto's? op andere subsecties gaat dat niet. Maar in "algemeen"???
Normaal verwacht je deze bijdrage toch in Natuur en Landschappen.
Mss een nieuwe sectie oprichten over vakantieshots?

Henri

stokertje, één brand is al genoeg hé
Knap relaas trouwens , misschien gewoon verhuizen naar chitchat ofzo.maar verder nix aan veranderen

[F@bke]

Je zal het maar meemaken!

Mooi verhaal en foto's!

Grtz,Fabienne
Talent bezitten is mooi. Nog mooier is het ontdekken van talent in anderen.

[Hombre]

[MOD] Dit verhaal heeft érg weinig met fotografie te maken vandaar verplaatsing naar Chit-chat.

Willy

[lut]

Oorspronkelijk geplaatst door kodachrome

Ben benieuwd naar reacties van mod.
9 foto's? op andere subsecties gaat dat niet. Maar in "algemeen"???
Normaal verwacht je deze bijdrage toch in Natuur en Landschappen.
Mss een nieuwe sectie oprichten over vakantieshots?

Henri

Ik lees dit hele geïllustreerde verhaal toch in chit-chat.
De beperking van 3 foto's geldt hier niet. Persoonlijk heb ik er geen bezwaar tegen dat dit verhaal rijkelijk geïllustreerd wordt.

Voor een uitzonderlijk verhaal kunnen we deze illustratie best smaken.
Het hoeft anderzijds ook niet een gewoonte te worden om alle vakantieverhalen in zo'n kleedje te stoppen.

[Edit: Hombre heeft het verplaatst terwijl ik aan 't lezen was.]

[picasso]

Je hebt het toch weer maar meegemaakt en het leverde je spectaculaire foto's op

[Caro©bkwg]

Spannende belevenis heel mooi in beeld gebracht
mvg,
Caro

[Leonidas]

Oorspronkelijk geplaatst door canonex

Was dit weeral zo'n "georganiseerde brand" ?

Ja en nee. De brand is 8 juni onstaan (wij zaten daar 25 juni) na blikseminslagen en men heeft besloten het te laten branden omdat er geen direct gevaar was (wat ze daar doen is een boomloze strook aanleggen in de hoop dat het vuur niet oversteekt). Pas halverwege juli ging het ineens een andere kant op en met grote snelheid maar toen was er weinig meer aan te doen.
http://wfrv.com/topstories/topstorie...176140229.html

[Christianne]

je maakt wat mee zo, spectaculair en ik kan je vrouw bij het raam best begrijpen

[lieven lens]

Dat is pas op reis gaan