|
|||||||
| Registreer | All Albums | FAQ | Ledenlijst | Kalender | Zoeken | Berichten van vandaag | Markeer forums als gelezen |
| Ter Zake Forum voor dieper gravende (technische) discussies over de kwaliteit van foto's of technische zaken rondom digitale fotografie. In dit forum worden serieuze bijdragen méér gewaardeerd dan grapjes. |
![]() |
|
|
Discussietools | Weergave |
|
|||
|
Dit topic gaat over het verschil in DOF bij compacte digitale camera's en DSLR.
Ik neem de G3 als een voorbeeld aan voor de compacte digitale camera. De brandpuntsafstanden zoals vermeld op de voorkant van G3 zijn 7,2 - 28,8 mm (F2.0 - F3.0). Vertaald naar 35mm equivalent geeft 35 - 140 mm, doordat de sensor bijna 5x kleiner is. De F-getallen blijven onveranderd (veronderstel ik toch...). Ik had al eerder gezien in een bericht van Henk dat het heel moeilijk is om kleine DOF (ofwel wazige achtergrond) te bekomen bij compacte camera's. Er zijn namelijk 3 factoren die een invloed hebben op de DOF : F-getal, focusafstand en brandpuntsafstand. Het laatste is veel kleiner bij G3 dan bvb. 10D bij eenzelfde F-getal en focusafstand, wat dus de DOF enorm verhoogt bij G3. Is de relatief grote DOF dan een onvermijdelijk nadeel bij compacte digitale camera's? Hoe komt het dan dat ik al digitale foto's van G3 met een wazige achtergrond zag op deze website??? ![]() |
|
|||
|
De grote scherptediepte is inherent aan de kleine sensoren van de compacte digitale camera's. Ik zie maar twee manieren om dat tegen te werken: macro-stand of close-up filters. Misschien weten anderen andere methoden?
|
|
|||
|
Eigenlijk moet hier ook nog aan toegevoegd worden dat de afstanden tussen de verschillende lenzen van het objectief ook een grote, zo niet de grootste rol speelt. Er is dus ook een verschil tussen een kort compact objectief op een DSLR en een "lang" objectief op dezelfde DSLR.
Een Sony 7X7 bv heeft een relatief lang objectief....of zie ik het verkeerd ? |
|
|||
|
Citaat:
|
|
|||
|
Nog eens samenvatten wat ik in een aantal andere threads gezegd heb : a) DOF wordt groter naarmate F-getal van een objectief groter wordt. b) DOF wordt groter naarmate het oppervlak waarop het eindbeeld gevormd wordt (dus de sensor of film) kleiner is. c) DOF wordt groter naarmate het onderwerp verderaf is (i.e. langere focus-afstand). d) DOF wordt groter naarmate de brandpuntsafstand kleiner wordt (i.e. meer breedhoek). In de praktijk schiet nog alleen a over. b : beeldoppervlak is een vast gegeven, je kan het formaat van de chip of film niet wijzigen (tenzij door van camera te veranderen). c en d : heffen elkaar perfect op. Door verder van je onderwerp af te staan (c), moet je immers beginnen inzoomen, i.e. langere brandpuntsafstand, wat op zijn beurt de DOF terug verkleint (d). Zoals elders al uitgelegd is het netto-resultaat nul. Ongeacht waar je staat t.o.v. een onderwerp, je zal altijd dezelfde DOF hebben. Hierbij komen we overigens bij een vijfde invloed : e) DOF wordt groter naarmate het onderwerp dat je trekt groter is. Een mug fotograferen zal altijd gepaard gaan met enorm kleine DOF, de Eifeltoren met enorm grote DOF. Maar ook e is in de praktijk dus een gegeven waar je niet kan aan veranderen. Al de rest is m.i. zever in pakskes (sorry Sonyke ).Henk PS: ik raad iedereen die wat meer van het onderwerp wil begrijpen aan ook eens te experimenteren met DOF-Calculators. Er zijn er tientallen te vinden online. |
|
|||
|
Citaat:
De 7.2-28.8/2-3 lens van de G3 heeft dan dezelfde DOF als een 35-140/9.7-14.6 in 35mm formaat. Die F9.7-14.6 verklapt al dat een beperkte scherptediepte heel moeilijk wordt. Nogmaals, wie het niet gelooft kan het gemakkelijk narekenen met een DOF-calculator die het digitale formaat ondersteunt. Nog beter is effectief de vergelijking maken tussen een 35mm toestel en een digitale camera, maar niet iedereen heeft 2 zulke toestellen. Henk |
|
|||
|
Interessant... Waarom bestaat er dan een mode "Portrait" bij G3? Bij deze mode wordt het F-getal zo klein mogelijk gezet om wazige achtergrond te verkrijgen. Kun je dit in de praktijk bekomen of niet? Als ik kijk naar die F9.7 (35mm equivalent) moet ik toch twijfelen aan het nut van de mode "Portrait".....
|
|
|||
|
Citaat:
Zoals ik al gezegd heb, kan je overwegen om een close-up filter te gebruiken om de DOF te verkleinen, ook bij portretten. Met een +1 en niet al te ver ingezoomd lukt dat vrij goed, zonder al te veel aberraties. Al zal dat dan wel weer afhangen van de camera. |
|
||||
|
Citaat:
|
|
|||
|
Citaat:
|
|
||||
|
Citaat:
Citaat:
Citaat:
|
|
|||
|
Citaat:
Ik vind niet dat ik ze beter kan weglaten. Integendeel, ik heb me soms al afgevraagd waarom ik bij een bepaald onderwerp geen wazige achtergrond kon verkrijgen, en telkens was het antwoord hetzelfde : het onderwerp is te groot. Als je op 1m een mug trekt, ga je een serieus zware tele mogen gebruiken, met heel beperkte scherptediepte tot gevolg. Als je van dezelfde 1m de Eifeltoren op je foto wil krijgen, ga je al een fisheye mogen gebruiken en die hebben een enorme scherptediepte. BTW, uiteraard bedoelde ik met 'grootte van onderwerp' de grootte van dat onderwerp om je frame te vullen. Als je met eenzelfde lens de mug en de Eifeltoren op 1m afstand gaat fotograferen, ga je uiteraard dezelfde DOF hebben. Alleen ga je je mug met een vergrootglas moeten zoeken op je foto, en ga je van de Eiffeltoren alleen een ijzeren balk met wat klinknagels zien. Hopelijk nu wat duidelijker wat ik bedoelde ? Henk |
|
||||
|
Voor degenen die zich willen amuseren met zo'n rekenblad in Excell of dergelijke, enkele tips :
maak kolommen met tenminste volgende titels "c" "f" "D" "h" "a" "a+m" "a-n" "m+n", waarbij c = diameter van de nog als "scherp punt" aanvaarde verstrooiingscirkel, bv. 0,025 voor kleinbeeld en 0,005 voor een compacte digicam f = brandpuntsafstand (de echte - dus geen 35mm equivalent of zo) D = diafragmagetal (je kan bv. telkens een reeks laten lopen van 1,0 tot 64,0 door vanaf de cel onder die met de 1,0 de formule "=C2*wortel(2)" 11 maal omlaag te kopiëren - ff aangenomen dat die 1,0 in cel C2 staat) h = hyperfocale afstand (of dichtstbije scherpte als het objectief op oneindig staat ingesteld) = f²/c.D (dus in de cel op de derde rij "=B3*B3/(A3*C3)") a = scherpstelafstand (ook in mm), bv. 3000 voor 3 meter a+m = verste scherpte = a.f²/(f² - c.D.(a - f)) of "=E3*B3*B3/(E3*E3-A3*C3*(E3-B3))" a-n = dichtstbije scherpte = a.f²/(f² + c.D.(a - f)) of ... m+n = scherptediepte (ook weer in mm - OPM. alleen D is onbenoemd) Voor de curiositeit kan je nog kolommen met bv. "m/n" maken of grafieken ... enz. Om de tabellen gemakkelijk leesbaar te houden kan je de kolommen opmaken voor bv. "vast getal met 2 decimalen". I.v.m. de interpretatie nog opmerken dat negatieve getallen onder "a+m" en "m+n" oneindig betekenen. |
|
||||
|
Euhm, is het niet mogelijk om vb. "voor" je eigenlijke onderwerp te focussen ?
Voorbeeld (met volledige uitgevonden waarden, dus het kan zijn dat deze niet mogelijk zijn, maar het gaat om het principe): - object staat op 10m - kleinste scherptediepte op 10m die je nu kunt bekomen is voorbeeld 7m tot 13m Zou het dan helpen om bijvoorbeeld op 7m of 8m te focussen ? Het onderwerp zou scherp zijn (misschien niet echt *even* scherp), maar de achtergrond zou alvast waziger zijn... Of zie ik het verkeerd ? Jörg
__________________
Nikon D100 | Nikon SB800 | Nikkor AF 24-85 f/2.8-4 D IF | HiTi PhotoShuttle |
|
||||
|
Citaat:
Een veel gebruikte techniek om een zeer grote scherptediepte te krijgen (niet iedereen verlangt naar vage achtergronden ) is het kiezen voor de hyperfocale afstand (zie mijn vorige posting) als scherpstelafstand. Het resultaat is dat je een scherptediepte krijgt die begint op de helft van die hyperfocale afstand en die zeer ver (praktisch tot op oneindig bij de kleinere diafragmagetallen) doorloopt.Je berekent bv. h=12m, stelt de scherpstelring op 12m en krijgt een scherptezone die zich uitstrekt van 6m tot (bijna) oneindig. |
|
||||
|
N.a.v. de in mijn ogen onbevredigende resultaten ("bijna" en "praktisch"), deze namiddag nog wat zitten cijferen om de instelling te vinden waarop de scherptediepte exact reikt tot oneindig. De hyperfocale afstand (h = f² / c.D) voldoet zoals gezegd praktisch, doch om de puntjes op de i te zetten moet je daarbij nog de brandpuntsafstand optellen.
Dat is af te leiden uit de formule om de scherptediepte achter de scherpstelafstand te berekenen, nl. m = (a² - f.a) / (-a + f + h), waarin de noemer nul moet worden opdat m oneindig wordt - dus voor a = h + f. Voor een kleinbeeldcamera (verstrooiingscirkel = 0,025mm) met 50mm objectief en diafragmagetal 2.8 instellen op 35,764 meter i.p.v. op 35,714 m om een scherptediepte te krijgen van 17,882 m tot oneindig. Ook hier moet ik weer vaststellen dat Dudak's calculator http://www.dudak.baka.com/dofcalc.html minder nauwkeurig werkt dan mijn spreadsheets. |
|
||||
|
Citaat:
1° formaat is MS Works 3.0 - niet erg courant doch wellicht importeerbaar in Excell (al dan niet met opmaak ?). 2° 'k heb er verschillende (waarvan de meeste op mijn werk ) omdat ik allerlei relaties check, bv. tussen scherptediepte en vergrotingsfactor bij kleinbeeld en digicams.3° wie geïnteresseerd is kan mij e-mailen - lijkt me de handigste oplossing. |